Gari Garaialde @GariGaraialde@mastodon.jalgi.eus
Nabil, eta nabilelako nago hain zikin.
2018(e)ko Aza(e)an elkartua
@iturri goizean jaso dituzte garbitzaileek.
😉
Gari Garaialde
(r)en bultzada
Lan eta lan gabiltza uda hasiz geroztik.
ETB Zuzenean saioak Izarkomen konexioari esker iristen dira zuen pantailetara.
Lanean aritu gara Urkiola, Irunen, Lesakan, Santurtzi, Getarian... eta beste hamaika tokitan.
#AdiSeinaleari
@txantxibiri Hirian bai. Auzoan kiosko bat (FMren Azoka Eguna kantuan aipatzen da: 'eta Laliren kioskoan, kasette eta kazetak') eta estanko bat genituen (egunkari eta aldizkariak saltzen zituena), baina urteak dira biak itxi zituztela.
Lalik kioskoa izaten jarraitzen du, baina ez Moskun.
Dezepzionatuta eta nazkatuta argazkilari batzuk publikatzen ari diren eklipsearen 'argazkiekin'.
Unfollow, unfollow eta unfollow.
@jozulin Apuntetxo bat bakarrik: Mikel Peruarenaren 'Ez Obeditu Inori' nonelan Emilek Soterori esaten dionez, hobe dugu 'salute compagno' erabili 😉
Luze doa azal berritzea... Asteburua ezkutuan pasa ondoren (nonbait ez ditu Ez Ez Ez, La Basu eta antzekoak atsegin), gaur berriro atera da harri azpitik.
Egeko, duela 14 egunetik bizilagun dugun dragoitxoa, azala aldatzen ari da.
Duela 10 egun dragoitxo bat topatu nuen etxeko atarian, kalean. Zakurren batek zirikatuko zuen beldur etxera igo nuen, eta leihoan utzi nuen, harri batzukin atondutako jardinera batean. Bertan jarraitzen du, badirudi ez duela alde egiteko asmorik.
@theklan pasa eta gero hartu diot zure antza. Lehertuegi nentorren garaiz erreakzionatzeko.
@theklan Aupa Galder, Lukunberrin gurutzatu duguna (gu bizikletan), zu zinen?
@nahiaetaezina badut sentsazioa garai batean 'lokalizatuta' nituela interesa zuten blogak. Bide horretan laguntzeko sortu zen Zuzeu... Gaur egun blogetara nola iritsi ez nuke jakingo... Baina oraindik gauza 'luzeak' irakurtzen ditudala esango nuke.
Adina gainera erori zuri? 🤣🤣🤣
Lacanauko argazkiari begiratuta konfirmatu dezakegun gauza bakarra, bi pertsona direla hondartzan, eta lakuaren beste aldean izugarrizko sute bat dagoela.
Beste guztia espekulatzea litzateke, errelatoa izorratzen badigu ere.
Polemika honek Banda Acehko tsunamien ondoren hedatu zen polemika bat etorri zait burura: bertara erreskateak egitera joandako suhiltzaileak ageri ziren hondartzan, eguzkia hartzen edo (ez naiz argazkia topatzeko gai izan).
Izugarrizko kritika egin zieten munduaren beste puntatik Indonesiara laguntzera joandako boluntarioei, insensible batzuk zirela esanez.
2-3 egun erreskatean aritu ondoren, haien lehen atseden tartean egin zieten argazkia.
Ez zuten atseden tarterik merezi?
Agian sutea ikustera joan dira hondartzara, kezkatuta, baina ez dute ihes egin sutea urrunegi dagoela pentsatu dutelako, ez dituela harrapatuko. Edo agian ez, agian turista berekoi axolagabeak dira, besteen desgraziekin hunkitzen ez direnak.
Baina guk ez dakigu, beraz...
Halako irudiak asko ikusten dira: bi plano, gertakizun bat eta, bertan parte hartzeko urrunegi dauden ikusleak, baina ezin dugu esan axolagabeak direnik.
Hopekerren hau adibidez.
Irudia zinez da erakargarria. Hondartzako horiek nor diren galdetzera garamatza, ea zer sentitu zuten han zeuden bitartean, zergatik jarraitu zuten bertan...
Baina ez digu erantzunik ematen; beraz, ez dezagun, guk, konklusio errazegirik atera.
Argazkigilearen esanei erreperatzen badiogu, hark ere turistak ote zirenik ez zekiela esaten du.
Egun hauetan izugarri hedatu da Maximilien Lamyk egin duen azpiko argazkia, eta berarekin batera zabaldu da turismoaren eta orokorrean gizartearen aurkako mezua, espektakulo bat bailitzan, trajedia bati so dauden turista bihotzgabeak erakusten dituelakoan.
Baina hala da?
Nabil, eta nabilelako nago hain zikin.
2018(e)ko Aza(e)an elkartua
